Τετάρτη 2 Σεπτεμβρίου 2009

Στην Ελλάδα του αυτονόητου

Δεν θα ξεχάσω ποτέ την εξυπηρέτηση του κυρίου Βασίλη από το αεροδρόμιο στο Σύνταγμα, τα πρωινά της κυρίας Ευτέρπης στην Ύδρα, την καθαριότητα στα πλοία και στα τρένα, το φτηνό φαγητό στην ταβέρνα του Βασίλη, τα ακόμη φθηνότερα εισιτήρια με το αεροπλάνο για τα ελληνικά νησιά. Δεν θα ξεχάσω ποτέ την καλημέρα του λιμενικού, όταν πήγα να επιβιβαστώ στο πλοίο. Αυτή δυστυχώς, κυρίες και κύριοι, είναι η κατάντια μας σαν λαός. Προσπαθούμε να διαφημίσουμε και να πείσουμε τους εαυτούς μας για το αυτονόητο του τουρισμού. Προσπαθούμε, με άλλα λόγια, να γίνουμε άνθρωποι μέσα στην ίδια μας τη χώρα. Δαπανούμε χρήματα για να διαφημιστούμε μέσα στην Ελλάδα και να πείσουμε εμάς και τους ανθρώπους του τουρισμού ότι πρέπει να μην κλέβουν, να είναι καθαροί, να μην αισχροκερδούν, να σέβονται τους τουρίστες – Έλληνες και ξένους – να παίρνουν τα χρήματα με ευγένεια και ανθρωπιά και, πάνω απ’ όλα, να χαρίζουν απλόχερα και δωρεάν το χαμόγελό τους. Δυστυχώς, εκεί καταντήσαμε. Ποιος φταίει γι’ αυτό; Μα φυσικά εγώ κι όλοι εσείς. Δεν φταίει κανένας άνθρωπος που έχει ξενώνα, ταβέρνα ή ταξί. Φταίτε εσείς κι όλοι εμείς που δεν έχουμε καταναλωτική συνείδηση. Φταίμε όλοι που, όταν πηγαίνουμε στην ταβέρνα, δεν ζητάμε απόδειξη. Δεν τσεκάρουμε το λογαριασμό μας για το αν αυτά που έχουμε πάρει αναγράφονται και στην απόδειξη. Δεν σιχτιρίζουμε τον ταβερνιάρη, όταν η πατάτα έρχεται προτηγανισμένη και παγωμένη. Δεν κάνουμε παρατήρηση, όταν το ταξί μάς έχει κλέψει. Δεν καταγγέλλουμε ποτέ και κανένα, διότι βαριόμαστε τη διαδικασία. Δεν κάνουμε τον κόπο να ασχοληθούμε, εάν αυτό το δωμάτιο που έχουμε νοικιάσει αντιπροσωπεύει τις φωτογραφίες που έχουμε δει στο διαδίκτυο. Δεν παραπονιόμαστε και δεν φωνάζουμε στη ρεσεψιόν, όταν το δωμάτιό μας δεν καθαρίζεται. Δεν λέμε τίποτα, όταν το γκαρσόνι που μας σερβίρει στο θέρετρο των 5* έχει έρθει από τη Βουλγαρία και δεν ξέρει τι σημαίνει ελληνικός καφές. Φίλοι μου, λυπάμαι που σας το λέω έτσι ξερά, αλλά δεν έχουμε κανένα δικαίωμα να διαμαρτυρόμαστε για τίποτα, διότι πάρα πολύ απλά εμείς οι ίδιοι ως καταναλωτές δεν κάνουμε το αυτονόητο που μας επιβάλλει η συνείδησή μας. Το αφήνουμε στις καλένδες. Γι’ αυτόν, λοιπόν, ακριβώς το λόγο φτάσαμε στο σημείο το Υπουργείο Τουρισμού να προσπαθεί να προκαλέσει τη συνείδηση των επαγγελματιών ώστε να συμπεριφέρονται σωστά στους τουρίστες. Πληρώνει ο ελληνικός λαός από την τσέπη του για να μπορέσουμε να γίνουμε πιο ευγενικοί και πιο ανθρώπινοι. Λάθος. Οι πρώτοι που πρέπει να συνειδητοποιήσουν τις ευθύνες τους είναι οι Έλληνες πολίτες που καταναλώνουν τα προϊόντα του τουρισμού. Από αυτούς θα ξεκινήσει η μεγάλη αλλαγή στη νοοτροπία της αισχροκέρδειας και της απανθρωπιάς κάποιων απαράδεκτων επαγγελματιών. Πιστεύω φέτος να ξεπεράσουμε όλοι τους εαυτούς μας και να μπορέσουμε να έχουμε ευχάριστες διακοπές. Πιστεύω όλοι να γίνουμε κριτές των προϊόντων που θα καταναλώσουμε στις διακοπές μας.

ΥΓ: Το εξώφυλλο του Special Icons Καλοκαίρι 2009 είναι αφιερωμένο στην Κεφαλονιά. Θα ήθελα, μέσα από την καρδιά μου, να ευχαριστήσω όλους τους συνεργάτες μου που ξεπέρασαν τους εαυτούς τους και καταφέραμε μέσα σε μια εβδομάδα να κάνουμε ένα τόσο μεγάλο ρεπορτάζ γι’ αυτό το πανέμορφο νησί του Ιονίου. Είναι σχεδόν βέβαιο ότι οι 120 σελίδες του ρεπορτάζ δεν θα μπορούσαν να έχουν πραγματοποιηθεί εάν δεν μας βοηθούσε με τις γνώσεις του, το υλικό και τις φοβερές φωτογραφίες του ο Παύλος Παπαδάτος. Θέλω, επίσης, να ευχαριστήσω μέσα από την καρδιά μου τον Δήμαρχο Αργοστολίου κι όλους τους τοπικούς άρχοντες που μας συμπαραστάθηκαν ολόψυχα, όπως και τους Κεφαλονίτες που μας υποδέχτηκαν σαν να ήμασταν δικά τους παιδιά. Πιστεύω το ρεπορτάζ και το αφιέρωμα που επιμελήθηκα προσωπικά να είναι αυτό που τους ταιριάζει και τους αξίζει.

Καλό καλοκαίρι.

Crash test

Για 24 ώρες γύρισα από την Κεφαλονιά ίσα ίσα για να κάνω την εκπομπή στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΪ και την επόμενη ξημερώματα να πετάξω πάλι για Κεφαλονιά για τις ανάγκες του Special Edition, το κεντρικό θέμα του οποίου θα είναι αφιερωμένο σε ένα από τα ομορφότερα νησιά της Ελλάδας. Κάτι τέτοιες τρέλες τις κάνω μόνο για μεγάλες αγάπες και έρωτες. Δύο τέτοια καινούρια πάθη απέκτησα στη σεζόν που μας πέρασε. Το ένα είναι το ραδιόφωνο, όπου κάθε Τετάρτη 17:00-18:00 ταξιδεύω τους ακροατές του ΣΚΑΪ μαζί με την Εύα Αντωνοπούλου και τη Χριστίνα Βίδου. Ο άλλος μεγάλος μου έρωτας είναι το νέο μου ταξιδιωτικό portal, το Travelstyle.gr. Ξέρετε, η γλύκα του περιοδικού έχει να κάνει με τη δημιουργική έμπνευση, τις ωραίες εικόνες, τα προσεγμένα κείμενα, την αφή του χαρτιού, τις σωστές γραμμές και την προσοχή στη λεπτομέρεια. Το Traveller’s ICONS, όπως και όλα τα περιοδικά της εταιρείας μας, κρύβουν μέσα τους έντονο πάθος, σκληρή δουλειά και τελειομανία. Είμαστε πάντα σε συναγερμό και τριπλοτσεκάρουμε όλα τα κείμενα, τις πληροφορίες και τα tips. Θεωρώ απαράδεκτο σε ένα περιοδικό που χρειάζεται ένα μήνα για να βγει στο περίπτερο να υπάρχουν λάθη σε τηλέφωνα, παραλίες, διευθύνσεις, εστιατόρια, bars, ακόμη και χιλιομετρικές αποστάσεις. Νιώθω απίστευτη αηδία, όταν βλέπω ελληνικά και ξένα περιοδικά, οδηγούς και λευκώματα να επαναλαμβάνουν ύλη της προηγούμενης πενταετίας. Δεν θέλω να εκθέσω συναδέλφους, αλλά στην Κεφαλονιά έπεσε στα χέρια μου ένας δήθεν πρωτοποριακός οδηγός που έχει και βαθμολόγηση. Σας πληροφορώ ότι τα 2 από τα 7 αναγραφόμενα εστιατόρια στο Αργοστόλι είχαν κλείσει. Οι ξεφτίλες δεν έκαναν καν τον κόπο να πάρουν ένα τηλέφωνο για να ελέγξουν τουλάχιστον αν ο ιδιοκτήτης ζει ή πέθανε. Τα βαθμολογούσαν μάλιστα με 12,5/20. Κάτι τέτοιες καταστάσεις δικαιολογούν το γεγονός ότι το internet βρίσκει ολοένα και περισσότερους φίλους και οπαδούς. Στο Travestyle.gr δίνουμε την ευκαιρία σε όλους να γράψουν για επιχειρήσεις που θεωρούν σημαντικές και όχι μόνο να βαθμολογήσουν σύμφωνα με τα δικά τους γούστα, αλλά να κάνουν σκληρή κριτική σε όλα τα επίπεδα του portal. Αυτή η αμφίδρομη σχέση των δημοσιογράφων με το κοινό με έχει ξετρελάνει. Δεν μπορείτε να φανταστείτε τι γίνεται με τις προσφορές που έχουμε αναρτήσει, τους προορισμούς, τα δημοφιλή νησιά της Ελλάδας, τα videos και τις έρευνες. Τρομερή εντύπωση μου έκανε η ανταπόκριση που έδειξε ο κόσμος σε μια καινούρια στήλη του Travelstyle.gr. Την ονομάσαμε «Crash Test» και μέσα από αυτή συγκρίνουμε, χωρίς καμία δέσμευση, τιμές ακτοπλοϊκών και αεροπορικών ναύλων σε διαδικτυακές μηχανές αναζήτησης και πώλησης εισιτηρίων και διαμονής. Το τι λαβράκια έβγαλαν οι δημοσιογράφοι του portal δεν λέγεται. Ανακάλυψαν ότι το κόστος μιας πτήσης από Αθήνα για Μύκονο με την ίδια ώρα αναχώρησης, την ίδια ημερομηνία και το ίδιο αεροπλάνο είχε διαφορά μέχρι και 30% σε 3 διαδικτυακές εταιρείες. Μας πήραν τηλέφωνα, δεχτήκαμε πιέσεις, μας είπαν ότι εξυπηρετούμε συμφέροντα, αλλά εμείς το χαβά μας. Οι συγκρίσεις τιμών είναι προς όφελος του καταναλωτή και θα συνεχίσουμε να το κάνουμε κόντρα στο σύστημα και με το οποιοδήποτε κόστος. Δεν φαντάζεστε πόσα συγχαρητήρια έχουμε πάρει μόνο και μόνο γι’ αυτή μας την πρωτοβουλία. Ο κόσμος αισθάνεται ανακουφισμένος και βλέπει ότι αρχίζει να υπάρχει έλεγχος σε κάποιους ασυνείδητους κερδοσκόπους.
Απ’ την άλλη, στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΪ νιώθω πραγματικά ελεύθερος να πω τις απόψεις μου για το ταξίδι και να εκφραστώ ελεύθερα στο ανοικτό μικρόφωνο ενός σταθμού που θεωρείται ανεξάρτητος. Τους τελευταίους 5 μήνες μου δόθηκε η ευκαιρία να επικοινωνήσω με ένα διαφορετικό, αλλά εκπαιδευμένο κοινό, που ξέρει καλά τι θέλει από έναν μεγάλο ενημερωτικό σταθμό. Πάρα πολλοί ακροατές άκουσαν χρήσιμα πράγματα για το ταξίδι, ενώ κάποιοι από αυτούς κέρδισαν διακοπές σε ξενοδοχεία 4* και 5* σε όλη την Ελλάδα. Μέσα από τον ΣΚΑΪ, το Traveller’s ICΟNS και το Travelstyle.gr όλη τη αυτή τη σεζόν κάναμε ευτυχισμένους πάνω από 70 ανθρώπους, οι οποίοι είχαν την ευκαιρία να ταξιδέψουν δωρεάν και να δουν τις ομορφιές της πατρίδας μας.
Μπορώ να πω με μεγάλη βεβαιότητα είναι ότι η εταιρεία μας σιγά σιγά όχι μόνο βγαίνει αλώβητη από την οικονομική κρίση, αλλά καταφέρνει να κάνει καινούριες επενδύσεις, να προσφέρει νέες θέσεις εργασίας και να αυξάνει τις πωλήσεις της. Αυτό το χρωστάω, πάνω απ’ όλα, στους συνεργάτες μου –από την κα Βούλα που καθαρίζει τα γραφεία μας μέχρι το πιο υψηλόβαθμο στέλεχος στην Story Ε.Ε. Ακόμη περισσότερο, όμως, θέλω να ευχαριστήσω όλους εσάς που τόσα χρόνια στηρίζετε τα βήματα και τις επιλογές μας. Μακάρι κάποτε να αισθανθώ ότι, όπως συμβαίνει με μένα και τη δουλειά μου, έτσι κι εσείς έχετε αγαπήσει το ICONS και το Travelstyle.gr. Δεν υπάρχει πιο όμορφο πράγμα για έναν εκδότη από το να γνωρίζει πως οι αναγνώστες του δεν μπορούν να περάσουν το μήνα τους, δίχως να έχουν στο πίσω μέρος του μυαλού τους την επόμενη έκδοση του ICONS. Πιστέψετε με, όλοι οι εκδότες κάπως έτσι νιώθουν ότι οι κόποι τους δεν πάνε χαμένοι.
Τελευταία συμβουλή για τις καλοκαιρινές διακοπές: Ψάξτε τόσο στο ICONS όσο και στο Travelstyle για καλές προσφορές και value for money επιλογές για διαμονή και εισιτήρια. Εξοικονομήστε χρήματα και προσπαθήστε να ξεφύγετε περισσότερες ημέρες. Ο χειμώνας δεν θα είναι απλά δύσκολος, θα είναι ιδιαίτερα σκληρός. Φορτίστε τις μπαταρίες σας και ξεκουραστείτε.
Και μην ξεχνάτε, το Crash Test κάνει καλό.

Τρίτη 23 Ιουνίου 2009

Το μεγάλο φαγοπότι

Αδέλφια αρκετά!!! Είμαι υπέρ της ανεξαρτησίας και των Υπουργών και των Υπουργείων. Το ευτύχημα είναι να κάνουν τη δουλειά τους και να κρίνονται στο φινάλε από τον ελληνικό λαό. Ένα λεπτό όμως. Όλα αυτά όταν το καράβι πάει πρίμα και τα πράγματα κουτσά στραβά κουμαντάρονται. Εδώ φτάσαμε να στέλνουν το καράβι στα βράχια και κανένας να μην τολμάει να μιλήσει. Οι μαθητευόμενοι μάγοι του υπουργείου Τουρισμού οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια τη βαριά οικονομία της χώρας στην καταστροφή κι όλοι οι καρεκλοκένταυροι σφυρίζουν ανέμελα. Το Σεπτέμβριο θα έχουμε δράματα. Ξενοδοχεία, μικρά και μεγάλα, θα βαρέσουν κανόνι, εστιατόρια και μπαρ θα βάλουν λουκέτο κι εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι θα χάσουν τις δουλειές τους, ενώ δεκάδες επιχειρηματίες που έχουν παράλληλη σχέση με τον τουρισμό θα καταστραφούν από ακάλυπτες επιταγές. Δεν είμαι ούτε το μαντείο των Δελφών ούτε και η Πυθία για να μπορώ να δω ξεκάθαρα την κατάσταση. Δυστυχώς, μια από τις κύριες πηγές του κακού είναι το υπουργείο Τουρισμού. Δεν ξέρω αν φταίει ο Πρωθυπουργός που δεν ασχολείται, αλλά η πραγματικότητα είναι ότι έχει αφήσει η κυβέρνηση να δημιουργηθεί ένα παραμάγαζο ανθρώπων, συμβούλων και παρατρεχάμενων που απολύτως καμία σχέση δεν έχουν ούτε με τον τουρισμό ούτε με πολιτική διαχείρισης κρίσεων. Η δουλειά του εκάστοτε Υπουργού Τουρισμού είναι απλή:
α) Δημιουργεί τουριστικές υποδομές εκεί που δεν υπάρχουν
β) Μαζεύει χρήματα και προβάλλει την Ελλάδα στο εξωτερικό
γ) Είναι διαρκώς με μια βαλίτσα στο χέρι και λύνει τα προβλήματα που διπλωματικά δεν επιτρέπουν σε τουρίστες να έρθουν στη χώρα μας
Στην Ελλάδα κάνουμε το εντελώς αντίθετο. Αντί να προβάλλουμε τη χώρα μας δυναμικά στο εξωτερικό, την προβάλλουμε δυναμικά στην Ελλάδα. Αντί να προσπαθούμε να πείσουμε να έρθει για διακοπές στα νησιά μας ο Ρώσος, ο Γερμανός, ο Άγγλος και ο Ιταλός, προσπαθούμε να πείσουμε τον Χαλκιδιώτη να πάει διακοπές στα Σύβοτα. Αποτέλεσμα: αυτή τη στιγμή στο εξωτερικό η Ελλάδα διαφημίζεται με ψίχουλα και οι Τούρκοι, μαζί με τους Ισπανούς, ακόμη και τους Κροάτες, κερδίζουν τουρίστες εις βάρος της χώρας μας. Το υπουργείο Τουρισμού έχει μπουκώσει με διαφημίσεις μικρά και μεγάλα έντυπα σε μια χώρα που ο λαός της επιλέγει το καλοκαίρι σε ποσοστό 96% να κάνει διακοπές στη χώρα του. Γιατί; Η απάντηση είναι απλή. Αυτό είναι το μεγάλο φαγοπότι που έχει στηθεί στο παραμάγαζο του υπουργείου Τουρισμού. Κανένας από αυτούς που διαχειρίζονται τα κονδύλια της τουριστικής ανάπτυξης δεν δίνει δεκάρα για το πόσοι τουρίστες θα έρθουν στη χώρα μας. Στέλνουν το κρατικό χρήμα σε ημέτερους, σοβαρούς και ασόβαρους, στο πλαίσιο της περίφημης πολιτικομιντιακής διαπλοκής. Το μαγαζάκι που έχει στηθεί στο υπουργείο Τουρισμού διαχειρίζεται το δημόσιο χρήμα των Ελλήνων φορολογούμενων για να εξασφαλίσει ασυλία και φυσικά για να επηρεάσει μερίδα του Τύπου. Εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ πηγαίνουν σε έντυπα σφραγίδα με μηδενική κυκλοφορία. Μόνο στην ιδιαίτερη πατρίδα του Υπουργού Τουρισμού, το μέρος δηλαδή όπου πολιτεύεται, την Εύβοια, έχουν δαπανηθεί πάνω από 100.000 ευρώ για την προβολή της Ελλάδας. Λίστες κυκλοφορούν με ποσά από 500 ευρώ μέχρι και 30.000 ευρώ σε δεκάδες μικρά και μεγάλα μέσα σε όλη την Ελλάδα για την προαγωγή του τουρισμού στη χώρα μας. Υπάρχει άνθρωπος να πιστεύει ότι πραγματικά τα χρήματα δίνονται για να πάει ο Θεσσαλονικιός στη Χαλκίδα για διακοπές; Δεν έχω πρόβλημα ούτε με τα κρατικοδίαιτα έντυπα ούτε με τους απατεώνες που εισπράττουν κρατική διαφήμιση και μετά αφήνουν απλήρωτους τους εργαζόμενους ή για τους δικούς τους λόγους κλείνουν τις επιχειρήσεις. Το πρόβλημα είναι αυτοί που τα δίνουν. Είναι θέμα διαχείρισης των χρημάτων του ελληνικού λαού. Δεν μπορείτε ούτε εσείς ούτε κανένας άλλος να κάνετε δημόσιες σχέσεις με χρήματα που δεν είναι δικά σας. Δεν έχετε το δικαίωμα να στερείτε προβολή της Ελλάδας στο εξωτερικό επειδή θέλετε να τα έχετε καλά με τον τάδε ή τον δείνα μιντιάρχη, μικρό ή μεγάλο. Κρήτη, Κέρκυρα, Ρόδος, Κυκλάδες έχουν ήδη μείωση τουριστών στο 10% και μειωμένα έσοδα τουλάχιστον 20%. Το πράγμα ολοένα και χειροτερεύει. Στο υπουργείο Τουρισμού, η ομάδα που είναι κοντά στον κο Μαρκόπουλο είναι το κόκκινο πανί για σχεδόν όλους τους εργαζόμενους σε όλες τις διοικήσεις. Οι υπάλληλοι κάνουν λευκή αποχή κι έχουν κηρύξει «ανένδοτο» κατά του Υπουργού και των συμβούλων του. Βλέπουν αίσχη που δεν έχουν προηγούμενο και μιλάνε ακόμη για ιδιότυπη «δικτατορία» από εξωθεσμικούς παράγοντες. Δεν είναι καθόλου τυχαίο πώς κανένας από τους επαγγελματίες του τουρισμού δεν σηκώνει το τηλέφωνο για να μιλήσει με τον Υπουργό, όλοι περιμένον τον Σεπτέμβριο που θα σκάσει η βόμβα μεγατόνων. Μόλις μπουν τα πρώτα λουκέτα τότε θα αρχίσουν να ανοίγουν τα στόματα. Είναι ανάγκη όμως να περιμένουμε να έρθει η συντέλεια του κόσμου για να αντιδράσουμε; Μήπως πρέπει ο κος Μαρκόπουλος να αντιληφθεί τι ακριβώς συμβαίνει στο Υπουργείο του και για κάνει τις κατάλληλες κινήσεις; Ο άνθρωπος δεν ήταν ποτέ Υπουργός και δεν έχει απασχολήσει ποτέ με προσωπικά σκάνδαλα. Έχει πολιτικές όμως ευθύνες για το πώς χειρίζονται οι σύμβουλοί του τα πράγματα στο Υπουργείο. Από την άλλη, θα πρότεινα στην αξιωματική Αντιπολίτευση, που φαίνεται να μην έχουν πάρει χαμπάρι τι ακριβώς συμβαίνει, να προκαλέσουν συζήτηση στη Βουλή και να προτείνουν στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας του Κοινοβουλίου να ρίξει μια ματιά για το πώς και πού πάνε τόσα εκατομμύρια ευρώ διαφημιστικής προβολής από το υπουργείο Τουρισμού, αλλά και από άλλα υπουργεία. Μήπως είμαι αιθεροβάμων;

Πέμπτη 18 Ιουνίου 2009

Ο Τάσος Δούσης γράφει για την άγνωστη Μύκονο

Η άγνωστη Μύκονος

Βαρέθηκα να γράφω τις γνωστές κοινοτοπίες για το lifestyle, την καλή ζωή, το φαγητό, τις υπηρεσίες και γενικά όλο αυτό το κομμάτι που έχει να κάνει με τη χλιδή, το glamorous και την ευζωία. Η Μύκονος σίγουρα είναι όλα αυτά. Το ερώτημα, όμως, είναι πώς καταφέρνει να πετυχαίνει την ισορροπία και να μην ξεφεύγει, προκαλώντας τους τουρίστες, Έλληνες και ξένους. Το να είσαι στην κορυφή των παγκόσμιων τουριστικών προορισμών για 30 και πλέον χρόνια ούτε τυχαίο μπορεί να είναι ούτε συμπτωματικό. Κάποιοι νομίζουν ότι όλο αυτό το hype προέρχεται από τα καλά μαγαζιά, τις όμορφες παραλίες, τα καλλίγραμμα κορμιά και το σεξ. Κάνουν λάθος! Εγώ θα σας παρουσιάσω μια Μύκονο που δεν θα βρείτε πουθενά αλλού παρά μόνο στο συγκεκριμένο editorial και θα προσπαθήσω να σας αποδείξω ότι για το σημερινό boom του νησιού φταίει η ιστορία και μόνο αυτή. Υπάρχουν ίχνη που στηρίζουν αυτή την άποψη, όμως οι περισσότεροι δεν τα βλέπουμε, διότι πολύ απλά δεν αφιερώνουμε σε αυτά λίγο χρόνο από τη διασκέδαση και την ξεκούρασή μας. Εγώ προτείνω για φέτος να επισκεφθείτε τα δικά μου hot points, ώστε να νιώσετε την αίγλη, τις δονήσεις και τη δύναμη μιας άλλης Μυκόνου.

ΠΟΡΤΕΣ

Δεν το γνωρίζετε, αλλά εκτός από τη Νάξο και η Μύκονος έχει τις δικές της Πόρτες. Θα τις βρείτε πάνω από τον Πλατύ Γιαλό, εκεί όπου οι αρχαίοι Μυκονιάτες έφτιαξαν δύο γρανιτένιους πύργους ύψους 3,5 μ. που χρονολογούνται από τα Ελληνιστικά χρόνια. Τόπος λατρείας και απαράμιλλης θέας.

ΘΟΛΩΤΟΣ ΤΑΦΟΣ

Στην περιοχή Αγγελικά, στην κορυφή του λόφου, θα θαυμάσετε έναν θολωτό τάφο του 15ου αι. π.Χ. Πρόκειται για ένα εξαιρετικό αρχιτεκτονικό δημιούργημα με διάμετρο 6 μ. σε κυκλική μορφή και είναι από τους ελάχιστους που έχουν αποκαλυφθεί στις Κυκλάδες και ανήκουν στη Μυκηναϊκή περίοδο.

ΔΙΒΟΥΝΙΑ

Εκεί ζουν οι άγριοι Μυκονιάτες. Εκτός από το ότι μπορείτε να φάτε φρέσκο ψάρι σε λογικές τιμές και να βρείτε δωμάτια value for money, στο ομώνυμο ακρωτήρι υπάρχουν ακόμη και σήμερα απομεινάρια αρχαίων οικισμών. Εκεί κοντά αξίζει να επισκεφθείτε και τη Μαυροσπηλιά, όπου ανακαλύφθηκαν αγροτικά εργαλεία, σκεύη κι άλλα αντικείμενα της Νεολιθικής εποχής. Θα βιώσετε μια προϊστορική ατμόσφαιρα και θα πάρετε μια γεύση για το πώς ζούσαν τότε οι κάτοικοι του νησιού.

ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΩΝ ΚΑΘΟΛΙΚΩΝ

Οι Μυκονιάτες σέβονται τις υπόλοιπες θρησκείες, όπως ακριβώς και την ορθόδοξη χριστιανική πίστη. Η καθολική εκκλησία της Μυκόνου, η Παναγιά του Ροδαρίου, βρίσκεται στην Πλατεία Αλευκάντρας, κοντά στους μύλους. Η εκκλησία χτίστηκε το 1668 και η εικόνα της Θεοτόκου μεταφέρθηκε από τη Βενετία το 1715. Είναι το μοναδικό πράγμα που έχει πάρει ολόκληρη η Ελλάδα από τους κλέφτες Βενετούς, που «άδειασαν» την Κωνσταντινούπολη το 1204.

ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ

Οι Μυκονιάτες είναι ναυτικός λαός και για αιώνες ολόκληρους οι άντρες του νησιού θαλασσοδέρνονται στα πέλαγα όλου του κόσμου. Στο αρχοντικό της οικογένειας του Μαυρογένη, στην Πλατεία της Αγίας Κυριακής, στεγάζεται η Δημοτική Βιβλιοθήκη. Το γεγονός και μόνο ότι έζησε εκεί το 1735 ο θρυλικός κουρσάρος Μαυρογένης, το καθιστά αξιοθέατο.

ΤΟ ΟΝΟΜΑ… ΜΥΚΟΝΟΣ

Σύμφωνα με τη μυθολογία, στο νησί, το οποίο πήρε το όνομά του από τον ήρωα Μύκονο, γιο του Ανίου του Καρύστου, βασιλιά της Δήλου, λατρευόταν ο θεός Διόνυσος με τις επωνυμίες Βακχεύς και Ληνεύς. Αρχαία νομίσματα της Μυκόνου απεικονίζουν την κεφαλή του Διονύσου στεφανωμένη με κισσό. Από τότε και μέχρι σήμερα, με διαφορετικές θρησκείες και ανθρώπους, το νησί των ανέμων συνεχίζει στην ίδια απαρέγκλιτη ρότα. Γλέντι, ανοιχτό μυαλό, ψυχή και χρήμα. Από τότε και μέχρι σήμερα οι κάτοικοί του έχουν ένα και μοναδικό motto: «Περνάμε καλά, κάνουμε τους άλλους να αισθάνονται καλύτερα, ζούμε μια υπέροχη και μοναδική ζωή».

Τελικά, φίλοι μου, όλα τα πράγματα έχουν την εξήγησή τους.

Πέμπτη 28 Μαΐου 2009

Κλικ και φύγαμε

Ρόδος: Σκηνή πρώτη. Καλλιθέα, ντάλα μεσημέρι. Ραντεβού σε ένα από τα γνωστά 5* ξενοδοχεία που θεωρούνται new entries στα Δωδεκάνησα κι από τα καλύτερα σε όλη την Ελλάδα. Η συζήτηση έχει να κάνει με την καινούργια επένδυση του ομίλου των ξενοδοχείων, για το πόσα χρήματα δαπανήθηκαν για την κατασκευή ενός πεντάστερου με οικολογική συνείδηση, για τις τιμές των δωματίων, για το πώς θα πάει η σαιζόν κ.λπ. Πάνω στην κουβέντα, λοιπόν, μου λέει ο υπεύθυνος των κρατήσεων. «Κύριε Δούση, έχω πρόβλημα με τους Έλληνες τουρίστες. Με παίρνουν τηλέφωνο και με ρωτάνε πόσο έχει η τιμή του δωματίου και μόλις τους απαντώ (170 ευρώ με πρωινό) μου λένε ότι είμαι πολύ ακριβός και αρχίζουν τα παζάρια. Είναι δυνατόν ένα ξενοδοχείο ολοκαίνουργιο να μπορέσει να πουλήσει χαμηλότερα τον Ιούλιο και τον Αύγουστο;». Λέω από μέσα μου: «Μα είναι ο Έλληνας τόσο ηλίθιος που δεν μπορεί να καταλάβει τη διαφορά από ξενοδοχείο σε ξενοδοχείο; Είναι δυνατόν να συγκρίνεις ένα 5* με 25 τ.μ. δωμάτιο με ένα 5* all inclusive που δίνει τα δωμάτια με 20 ευρώ την ημέρα;» Μου έρχεται όμως η θεία φώτιση και κάνω την εξής απλή ερώτηση: «Πόσα χρήματα έχετε δώσει για να διαφημίσετε το αξίας 15 εκατομμυρίων ευρώ ξενοδοχείο σας στην Ελλάδα και στο εξωτερικό;» Φαντάστηκα ο αφελής ότι όταν κάνεις ένα τέτοιο budget κατασκευής έχεις σκεφτεί ότι το 2% του προϋπολογισμού –τουλάχιστον– θα πρέπει να το δώσεις στην επικοινωνία. Η απάντησή που πήρα με άφησε άφωνο. «Ξέρετε, μου λένε οι φωστήρες των 500 δωματίων, δεν θα δώσουμε χρήματα για διαφήμιση, θα περιμένουμε φέτος να δουλέψουμε και του χρόνου βλέπουμε». Δώστε βάση· οι «πανέξυπνοι» –και είναι πολλοί στην Ελλάδα– προτιμούν να δίνουν τα δωμάτιά τους με 24 και 50 ευρώ στους tour operators για να γεμίζουν με σιγουριά από τα Χριστούγεννα και δεν δίνουν ούτε ένα ευρώ για να διαφημίσουν από μόνοι τους το ξενοδοχείο τους σε Ελλάδα και Ευρώπη, προκειμένου να ενημερωθεί το ελληνικό κοινό και να πουλήσουν τα δωμάτιά τους στην τιμή που αξίζουν κι όχι κοψοχρονιά. Τους εξηγώ ότι ο Έλληνας τουρίστας όταν θα ενημερωθεί για κάτι καλό και θα το πληρώσει και θα το ξεχωρίσει και πάνω από όλα θα γίνει συχνός πελάτης σε κάτι που θεωρεί αξιόλογο και value for money. Δυστυχώς, αυτή είναι η νοοτροπία των ανθρώπων που έχουν μάθει να δουλεύουν με μπατιροτουρίστες της Ευρώπης. Θυμηθείτε το· τον Αύγουστο θα πέσουν κορμιά για να κερδηθεί ο Έλληνας τουρίστας. Όποιοι έχουν επενδύσει στην προβολή τους σε internet, περιοδικά, ραδιόφωνο και τηλεόραση θα βγουν 100% κερδισμένοι. Όποιοι μείνουν στη νοοτροπία της δεκαετίας το ’70 θα κυνηγάνε πετσέτες και μπουρνούζια από τις βαλίτσες των Γάλλων και των Άγγλων.
Ρόδος: Σκηνή δεύτερη. Σε ένα από τα cafes της Ρόδου. Ένας νεαρός άνοιξε ένα από τα πιο όμορφα εστιατόρια μεσογειακής κουζίνας στην πόλη. Ο άνθρωπος μεγαλωμένος στο εξωτερικό, με παιδεία και μόρφωση. Τα χρήματα για την επένδυση μετρημένα μέχρι και το τελευταίο ευρώ. Οι υπάλληλοί του όλοι καλοσιδερωμένοι και τα προϊόντα του ολόφρεσκα και σερβιρισμένα με άψογο τρόπο. Το συγκεκριμένο café-εστιατόριο δεν είναι απλώς στο κέντρο της πόλης, είναι στην ίδια την «καρδιά» της Ρόδου και τη διαφήμιση της δουλειάς του δεν τη χρειάζεται, διότι ούτως ή άλλως όλος ο κόσμος περνάει από μπροστά του. Κι όμως, ο νεαρός επενδύει στην προβολή του και σε ελληνικά και σε ξένα μέσα προκειμένου να στοχοποιήσει τους πελάτες που θέλει αυτός να βάλει στο μαγαζί του. Θέλει τον Έλληνα που μπορεί να πληρώσει για ένα ποιοτικό και καλό φαγητό, θέλει την οικογένεια που θέλει ένα σάντουιτς για τα παιδιά χωρίς την επόμενη ημέρα να τρέχει στο νοσοκομείο.
Ποιος πιστεύετε εσείς ότι θα επιτύχει επαγγελματικά, ο πρώτος ή ο δεύτερος; Στην πρώτη περίπτωση, που το ξενοδοχείο έγινε με χρήματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σε λίγα χρόνια θα υπερχρεωθεί από δανεισμούς, θα συνεχίσει να δουλεύει στα lux δωμάτιά του με τουρίστες των 50 ευρώ και κάποια στιγμή απλώς το όνειρο να παραμείνει όνειρο. Στη δεύτερη περίπτωση, τα 30 τραπέζια θα γεμίσουν με καλό κόσμο κι αν οι υπηρεσίες είναι ανάλογες, η επιτυχία θεωρείται σίγουρη. Όποιος επενδύει στον εαυτό του και την προβολή του, σε συνδυασμό με πολύ καλές τιμές και υπηρεσίες, είναι σίγουρο ότι θα βγει κερδισμένος. Όποιος πουλάει τρέλα στο σκεπτικό «εγώ είμαι, κι άλλος κανένας», σίγουρα θα τον φάει η μαρμάγκα. Αντιληφθείτε το πριν να είναι αργά. Ο ανταγωνισμός είναι μεγάλος κι ο ταξιδιώτης υποψιασμένος. Προσπαθήστε να τον κερδίσετε.
Εμείς, κόντρα στο ρεύμα, κόντρα στην οικονομική κρίση, τιμώντας το όνομά μας και τη μικρή ιστορία μας, επενδύσαμε στο internet, κάνοντας για άλλη μια φορά τη διαφορά στην Ελλάδα. Travelstyle.gr, με motto «κλικ και φύγαμε»· πρόκειται για το πρώτο και μεγαλύτερο ταξιδιωτικό portal που έχει γίνει ποτέ στη χώρα μας και φιλοδοξούμε να πρωταγωνιστήσουμε στο χώρο του ταξιδιωτικού internet. Δεν θέλω να πω πολλά λόγια για το Travelstyle.gr. Θέλω να μπείτε μέσα, να σερφάρετε και να μας στείλετε τις παρατηρήσεις σας. Θεωρώ τη δουλειά της ομάδας μας εξαιρετική και πιστεύω ότι θα ανοίξουμε το δρόμο για άλλες τέτοιες παρόμοιες προσπάθειες. Προσωπικά το βλέπω σαν ένα καινούργιο παιχνίδι. Ήταν πολλές οι φορές εκείνες που δεν προλάβαινα σε ένα τεύχος να δώσω ότι έχω για το ταξίδι. Τώρα θα μπορώ ανά πάσα στιγμή να ενημερώνω τον κόσμο live για οτιδήποτε κινείται στο χώρο μας. Όλοι θα μπορείτε να επικοινωνείτε, να στέλνετε video, προτάσεις, να κάνετε την κριτική σας, να σχολιάζετε, να βρίσκετε προσφορές και μέσα στους επόμενους 2 μήνες θα έχουμε ακόμη κι αγγελίες. Μην το σκέφτεστε καθόλου, ένα κλικ στο travelstyle.gr μπορεί να σας στείλει απευθείας στον παράδεισο.

Κλικ και φύγαμε

Άνοιξε το πρώτο και μεγαλύτερο ταξιδιωτικό portal στην Ελλάδα, το www.travelstyle.gr.

Φωτογραφίες, videos, travel news, προσφορές, προορισμοί, ξενοδοχεία, book online, είναι μόνο λίγα από αυτά που θα βρείτε στη σελίδα των ταξιδιωτών της Ελλάδας.

Δευτέρα 4 Μαΐου 2009

Διάσημοι δίχως glitter

Η ηθοποιός του Χόλιγουντ Mia Farrow ξεκινάει απεργία δίψας για να καταγγείλει την αδιαφορία της Δύσης για το Νταρφούρ. Η Angelina Jolie και ο Brad Pitt έχουν υιοθετήσει, αν δεν κάνω λάθος, 3 παιδιά από την
Αφρική και την Ινδοκίνα. Ακόμα και η αντιπαθέστατη και εριστική Madonna έχει υιοθετήσει ένα παιδάκι από την Αφρική, και συγκεκριμένα από το Μαλάουι. Πρόκειται για μία χώρα την οποία έχω επισκεφθεί, όπου κανονικά ο πληθυσμός της σήμερα έπρεπε να αγγίζει τα 18 εκατομμύρια, αλλά δυστυχώς φτάνει μετά βίας τα 8. Οι υπόλοιποι έχουν χαθεί από τις αρρώστιες, τη λειψυδρία και το AIDS. Η Meg Ryan παρουσίασε μια εκπομπή στο National Geographic για τη σωτηρία του λευκού ελέφαντα στη βόρεια Ταϊλάνδη.

Δεκάδες άνθρωποι της τέχνης, ηθοποιοί, τραγουδιστές, ποδοσφαιριστές, ακόμη και δημοσιογράφοι, θέτουν τους εαυτούς τους στην υπηρεσία του πλανήτη και της ευρύτερης παγκόσμιας κοινότητας. Άβαφτοι, δίχως στυλίστες, δίχως επώνυμα ρούχα, παρουσιάζονται μπροστά στα φλας των δημοσιογράφων και των καμερών, στέλνοντας μηνύματα κοινωνικού περιεχομένου σε όλα τα μήκη και πλάτη της Γης. Δεν ενοχλεί καθόλου μια γυναικάρα –όπως η Angelina Jolie– να φορέσει ένα βρόμικο μπλουζάκι των «Γιατρών Χωρίς Σύνορα» και να κρατήσει στην αγκαλιά της ένα παιδάκι που χαροπαλεύει. Δεν απασχολεί καθόλου τη Sharon Stone να «τσαλακώσει» την glamorous εικόνα της, προκειμένου να ταξιδέψει μέχρι την Αιθιοπία ως Πρέσβειρα Καλής Θέλησης και να στείλει το μήνυμα σε όλο τον κόσμο για παγκόσμια ειρήνη.

Σας πληροφορώ ότι όλες αυτές οι κινήσεις των διασήμων έχουν δημιουργήσει μια διεθνή κοινωνική «μόδα», που τα αποτελέσματά της είναι πλέον ορατά σε πανανθρώπινο επίπεδο. Είναι εκατοντάδες χιλιάδες οι οικογένειες στην Αμερική που, παρά το γεγονός ότι έχουν παιδιά, υιοθετούν αγοράκια και κοριτσάκια από την Αφρική κι άλλα σημεία του πλανήτη για να τα σώσουν από τη σίγουρη εξαφάνιση. Είναι χιλιάδες οι Ευρωπαίοι που αναπτύσσουν οικολογική συνείδηση, επηρεασμένοι από μηνύματα των ινδαλμάτων τους. Πρόκειται για μια ανιδιοτελή προσφορά όσων έχουν λύσει τα προβλήματά τους και προσπαθούν να βοηθήσουν με έμμεσους ή άμεσους τρόπους φτωχούς και κατατρεγμένους σε κάθε γωνιά της Γης. Μετατρέπουν τη δημοσιότητά τους σε όπλο κοινωνικής μέριμνας. Κάνουν αυτά που δεν κάνουν οι κυβερνήσεις και οι πολιτικοί. Κάνουν αυτά που δεν κάνουν οι πλούσιοι και ισχυροί. Έρχονται κοντά στον κόσμο και απομυθοποιούν τους εαυτούς τους προς όφελος της κοινωνίας.

Στον αντίποδα, δυστυχώς, βρίσκεται η βαλκάνια Ελλάδα. Εδώ τα πρότυπα της νεολαίας και του λαού όχι μόνο δεν προάγουν την κοινωνική πολιτική, αλλά βλέπουν τους εαυτούς κάτι σαν ημίθεους. Πιστεύουν ότι, αφού είναι stars στην Ελλάδα των 10 εκατομμυρίων, έχουν ικανοποιήσει όλες τις φιλοδοξίες τους. Θεωρούμε ότι η Ελένη Μενεγάκη είναι κοντά στο λαό, επειδή ψωνίζει από την οικολογική λαϊκή της γειτονιάς της. Θεωρούμε πως ο Σάκης Ρουβάς είναι κοντά στη νεολαία, επειδή μοιράζει αυτόγραφα στο καμαρίνι του. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι νομίζουν ότι κάτι κάνουν για την ελληνική κοινωνία, επειδή μαζεύονται κάθε 3 χρόνια και κάνουν φιλανθρωπίες μέσω τηλεόρασης, που οργανώνουν οι πλούσιοι των καναλιών είτε για λόγους φοροαπαλλαγής είτε για το prestige είτε για να στείλουν την ψυχή τους στον παράδεισο.

Για φανταστείτε, όμως, όλους αυτούς τους ανθρώπους στην υπηρεσία της κοινωνίας, όπως κάνουν οι συνάδελφοί τους στην Αμερική και την Ευρώπη. Γιατί η Ελένη Μενεγάκη να μην κάνει μια εκπομπή σε μια παραμεθόριο περιοχή ή ένα νησάκι της άγονης γραμμής, στέλνοντας μήνυμα στην κυβέρνηση ότι κι αυτοί οι άνθρωποι έχουν δικαίωμα στη ζωή; Γιατί η Δέσποινα Βανδή μαζί με τον Ντέμη Νικολαΐδη να μην υιοθετήσουν ένα παιδάκι με σύνδρομο Down από τα αζήτητα της ελληνικής κοινωνίας; Γιατί ο Σάκης Ρουβάς να μην μοιράσει συσσίτιο σε φτωχούς και άπορους του Δήμου Αθηναίων; Γιατί ο Γρηγόρης Αρναούτογλου να μην ξεκινήσει μια οικολογική προσπάθεια για τα εναπομείναντα δάση, τη χλωρίδα και την πανίδα της Χαλκιδικής; Γιατί ο Νίκος Χατζηνικολάου μαζί με τον Μάκη Τριανταφυλλόπουλο να μην κάνουν ένα ρεπορτάζ στο Νταρφούρ; Γιατί πρέπει όλοι αυτοί οι διάσημοι και επώνυμοι Έλληνες απλώς να συναγελάζονται και να ασχολούνται με το χρήμα και το κουτσομπολιό και να μην γίνουν τα πρότυπα ενός κοινωνικού μπουμ που θα ευαισθητοποιήσει χιλιάδες ανθρώπους στη χώρα μας;

Καλώς ή κακώς η τηλεόραση, τα Μ.Μ.Ε. γενικά, καθορίζουν ένα κομμάτι της ζωής μας. Εκτός από τα άσχημα, είναι σίγουρο ότι μπορούν να προσφέρουν και κοινωνικό έργο, δίχως όμως glitter, φτιασιδώματα και κουστωδία παρατρεχάμενων. Ας παραδειγματιστούν από τους Αμερικανούς συναδέλφους τους για να ανεβάσουν και τις μετοχές στην εγχώρια showbiz, αλλά και για να κοιμούνται καλύτερα το βράδυ.

ΥΓ: Φυσικά, μέσα σε όλους αυτούς, και στο μερίδιο της ευθύνης που μου αναλογεί, βάζω και τον εαυτό μου. Ας θέσουμε όλοι το «εγώ» μας στην υπηρεσία κοινωνικών και οικολογικών οργανώσεων. Ας κάνουμε τώρα την αρχή.

Εκ παραδρομής δεν αναφέρθηκε το όνομα του φωτογράφου μας, Δημήτρη Καρβουντζή, στα «Χωριά της Ελλάδας». Ο Δημήτρης επιμελήθηκε το θέμα για την υπέροχη Μονεμβασιά.